തണലന്ന്യം

ചുട്ടു പരന്ന മരുഭൂവിൽ 

ദിശയറിയാതവൻ അലഞ്ഞതും 

തിരികെ ആ തണലിലെത്താനായിരുന്നു..

 വിധിയന്നു തെളിച്ച വഴിയിലവൻ 

തിരികെ കിതച്ചോടിയെത്തിയപ്പോഴേക്കും 

സമയം അതിക്രമിച്ചിരുന്നു..

ഇലകളും പൂക്കളും കൊഴിഞ്ഞിരുന്നു, 

ഇനി വരില്ലെന്ന കത്ത് കണ്ടു..

ഒടിഞ്ഞചില്ലകൾ ആരോ കൂട്ടി കത്തിച്ചിരുന്നു..

മണ്ണു മാന്തി വേരു നോക്കി 

അതും വടക്കോട്ടുള്ളത് പിഴുതെറിഞ്ഞിരുന്നു..
ശേഷിച്ചെതെടുത്തവൻ മടങ്ങി..

പുതിയ യാത്ര..

പുതിയ മണ്ണ്...

പുതിയ മാനം... 

തണലന്ന്യം..