ഉത്തരമില്ലാതെ

നാമൊരേ പാതയിലെ 

സഞ്ചാരികളായിരുന്നു 

എങ്ങു നിന്നോ വന്ന് 

എങ്ങോട്ടോ പോവുന്ന 

രണ്ടാത്മാക്കൾ...

നഷ്ടമായതെന്തെന്നറിയാതെ 

തിരയുന്നതുമെന്തെന്നറിയാതെ 

ഉത്തരമില്ലാതലയുകയായിരുന്നു 

നമ്മൾ...

ഇരുൾ നിറഞ്ഞയാ 

വഴികളിലെപ്പോഴോ 

തെളിഞ്ഞൊരു 

കുഞ്ഞുവെളിച്ചത്തിലാണ് 

നമ്മളാദ്യം നമ്മുടെ 

കണ്ണുകളൊരുമിച്ച് 

കണ്ടത്..

നിർവികാരമായിരുന്ന 

രണ്ട് നോട്ടം,

നിമിഷങ്ങൾക്കകമെന്തോ 

നേടിയ ചിരി പടർന്നതും 

ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..

പിന്നെ യാത്രകൾ ഒരുമിച്ചായി 

ശ്വാസവും വിയർപ്പുമൊരുമിച്ചായി 

ഉദയവുമുറക്കവുമൊരുമിച്ചായി 

ഒടുവിലൊരേ കയറിനിരുത്തലക്കെ 

അവസാന ചിരി പടർന്നതും 

ഒരുമിച്ചായി...

ഉത്തരമില്ലാതെ...